Botontsteking

U bevindt zich hier: PatiŽnten informatie Ľ Botontsteking

Botinfectie/osteomyelitis

Komen ontstekingen van bot vaak voor bij kinderen?

Nee, men schat dat ongeveer 1 op de 5000 kinderen in de leeftijd van 0-13 jaar infecties van bot en/of gewrichten krijgt. Een infectie van bot wordt osteomyelitis genoemd.

Zijn er verschillende vormen van osteomyelitis?

Ja, er wordt wel onderscheid gemaakt tussen:

  1. acute of hematogene osteomyelitis
  2. chronische osteomyelitis
  3. focale osteomyelitis

Welke vorm van osteomyelitis komt het meeste voor op de kinderleeftijd?

De acute of hematogene osteomyelitis komt het meeste voor, meestal onder de leeftijd van 5 jaar. Hematogeen betekent via de bloedsomloop. BacteriŽn kunnen zo bijvoorbeeld via de neus of keel in het bloed komen en met het bloedbaan mee naar het bot getransporteerd worden. Vaak is er dan ook (hoge) koorts en ziekzijn. Bij kinderen stroomt het bloed in de uiteinden van de botten (bij de groeischijven) relatief langzaam en op deze plaats krijgen de bacteriŽn de kans om 'uit te stappen' en zich vast te zetten in het bot. Op deze plaats is de afweer van het lichaam tegen bacteriŽn minder goed. Daarbij kunnen bacteriŽn een soort lijm hebben die op bot extra goed plakt. Als de bacteriŽn zich dan op deze plaats gaan vermenigvuldigen is er sprake van een botinfectie ofwel osteomyelitis.

Wanneer moeten we bedacht zijn op een acute osteomyelitis?

Bij koorts, pijnklachten en/of verminderd bewegen van een arm of been moet men altijd denken aan de mogelijkheid van een botinfectie. Met name het zomaar niet meer bewegen van een arm of been is bij kleine kinderen die nog niet kunnen praten een belangrijke aanwijzing.

Wat te doen wanneer een kind zomaar zijn been of arm niet goed meer beweegt?

In feite dient ieder kind, waarbij de diagnose 'bacteriŽle onsteking van bot en/of gewricht' overwogen wordt, met spoed gezien te worden, omdat een bacteriŽle onsteking al binnen enkele dagen veel schade kan aanrichten. Meestal zijn de verschijnselen van een bacteriŽle ontsteking wel duidelijk: een dik gewricht of het niet goed bewegen van een been of arm met koorts, pijn en ziek zijn. Echter bij hele jonge kinderen kan men zich wel eens lelijk vergissen daar deze soms geen koorts en relatief weinig klachten hebben. Dus elk zeer jong kind dat arm of been niet goed beweegt zonder verdere verschijnselen dient ook met enige spoed gezien te worden.

Welk onderzoek zal gedaan worden bij verdenking op een botinfectie/osteomyelitis?

Wanneer de verschijnselen op de mogelijkheid van een osteomyelitis wijzen zal men bloedonderzoek doen en rŲntgenfotoís van het been of de arm maken. Over het algemeen moet bot al enkele weken ontstoken zijn voordat op de rŲntgenfoto afwijkingen zichtbaar zijn. Als de ouders er met het kind vroeg bij zijn, zal de rŲntgenfoto dus geen afwijkingen laten zien. Toch is het belangrijk deze foto te maken om eventuele andere oorzaken van het niet bewegen van arm of been op het spoor te komen. Zo kan er misschien ongemerkt een botbreuk zijn, of een tumor.

Daar het bot vaak aan de uiteinden ontstoken is, is het verstandig om met ECHO onderzoek te kijken of er vocht in het aangrenzende gewricht zit. Infecties van bot en gewricht komen namelijk vaak gecombineerd voor (zie gewrichtsinfecties). Om moeilijke plaatsen in beeld te brengen, zoals bv onstekingen in ruggenwervels kan een botscan of MRI foto overwogen worden. Bloedonderzoek geeft in de acute fase van de infectie vaak meer aanwijzingen. Zo zullen de bezinking en de witte bloedcellen in de meeste gevallen verhoogd zijn. Kortom de combinatie van koorts, hoge bezinking en witte bloedcellen en het slecht bewegen van een been is zeer verdacht. Men zal dan ook bloed afnemen om te proberen om hieruit de bacteriŽn die de infectie veroorzaken te kweken. Dit duurt vaak enkele dagen.

Wat te doen als een bacteriele onsteking van bot waarschijnlijk is, maar nog niet is bewezen op de dag van het eerste onderzoek?

In de meeste gevallen wacht men niet de verdere uitslagen van onderzoek af maar behandelt men alsof het een bacteriele onsteking betreft. De kans blijft dan aanwezig dat de diagnose niet juist blijkt te zijn. Echter het risico op schade bij niet behandelen bij een bacteriele ontsteking van bot is groter dan het risico op problemen bij wel behandelen bij een onjuiste diagnose.

Waaruit bestaat de behandeling van een (verdenking op) osteomyelitis?

Bij verdenking op osteomyelitis wordt het kind in het ziekenhuis opgenomen en na het afnemen van de bloedkweken wordt gestart met intraveneuze toediening van breed-spectrum antibiotica. Als na enkele dagen de resultaten van de kweek bekend zijn kan naar aanleiding van de gevonden bacterie de keuze van het antibioticum aangepast worden. Wordt er geen bacterie gevonden dan zegt dit niets. In een aantal gevallen waarbij er een heuse botinfectie is, lukt het niet om de bacterie te kweken. In deze gevallen wordt dan de behandeling voortgezet met het antibioticum waarvoor in eerste instantie gekozen is. Bij een goede reactie kan na een aantal dagen overgegaan worden op antibiotica pillen en kan het kind uit het ziekenhuis ontslagen worden en verder poliklinisch vervolgd worden.

Als de osteomyelitis al een paar dagen bestaat of als de antibiotica niet aanslaan, is het vaak zinvol met een operatie het ontstoken gebied als het ware schoon te maken en zo het genezingsproces te ondersteunen.

Wanneer is er sprake van een chronische osteomyelitis?

Men spreekt van een chronische osteomyelitis wanneer de botinfectie al langere tijd bestaat. Het komt wel voor dat het lang duurt voordat eindelijk de goede diagnose gesteld wordt of dat de infectie niet goed reageert op de gekozen soort antibiotica. Als de infectie langere tijd bestaat kunnen stukken bot dood gaan. In dood bot zit geen afweer en op deze plaats kunnen antibiotica niet via het bloed komen. Daarom is in deze gevallen zeker een chirurgische behandeling nodig om het ontstoken gebied weer helemaal schoon te krijgen.

Welke complicaties kunnen optreden?

Naast het ontstaan van een chronische osteomyelitis eventueel met vorming van fistels, kunnen door de infectie beschadigingen van de groeischijven optreden met als gevolg groeistoornissen. Daarom is bij osteomyelitis bij kinderen een gecombineerde behandeling van kinderarts en orthopedisch chirurg wenselijk.

Wat is een focale osteomyelitis?

Men spreekt van een focale osteomyelitis wanneer het bot een infectie heeft gekregen doordat het direkt met een scherp voorwerp van buiten 'aangeprikt' is, bijvoorbeeld als men op een scherpe spijker is gaan staan. Meestal is er dan geen algemeen ziekzijn zoals bij de hematogene osteomyelitis en zijn er alleen ter plaatse van de prikwond ontstekingsverschijnselen (roodheid, zwelling, pijn). -->

U bevindt zich hier: PatiŽnten informatie Ľ Botontsteking
(advertenties)
Print deze pagina uit Print deze pagina
Voeg Kinderorthopedie.nl toe aan je favorieten! Favorieten
(advertenties)