Ga naar de beginpagina van Kinderorthopedie.nl
(sponsor)

Gewrichtsontsteking

U bevindt zich hier: Patiënten informatie » Gewrichtsontsteking

Hoe herkent men een ontsteking van een gewricht?

Bij een ontsteking van een gewricht wordt er meestal extra gewrichtsvocht in het gewricht aangemaakt. Het gewricht is dan gezwollen en vaak warm en pijnlijk. Bij gewrichten die vlak onder de huid liggen, zoals knieen, polsen, vingergewrichten etc. is dit makkelijker te zien dan bij gewrichten die dieper in het lichaam liggen zoals de heupen. Kinderen met een ontsteking van de heup geven meestal pijn in de lies aan en willen niet graag staan op het been. Bij kleine kinderen is het belangrijkste teken het niet belasten of gebruiken van het been of de arm.

Wat is nu eigenlijk precies een gewrichtsontsteking?

Een gewrichtsontsteking of “arthritis” is feitelijk een ontsteking van het gewrichtsslijmvlies, de binnenbekleding van het gewrichtskapsel. Het gewrichtsslijmvlies maakt de gewrichtssmeer (synoviale vloeistof) aan. Dit is de “olie” waarmee het gewricht soepel gehouden wordt. Is nu dit slijmvlies ontstoken dan wordt er extra vloeistof geproduceerd. Doordat er relatief te veel vloeistof in de gewrichtsruimte is zal de bewegelijkheid van het gewricht afnemen.

Welke soorten van ontsteking van gewrichtsslijmvlies zijn er?

Onstekingen van het gewrichtsslijmvlies kunnen vele oorzaken hebben. De belangrijkste hoofdgroepen zijn:

  1. ontsteking door bacterien
  2. ontsteking op basis van autoimmuunziekten zoals reuma, de ziekte van Bechterew, psoriasis, chronische darmziekten etc.
  3. irritatie van gewrichtsslijmvlies door overbelasting of trauma

Wat te doen wanneer een kind zomaar een dik gewricht heeft of zijn been of arm niet goed meer beweegt?

Hoeveel haast er geboden is bij het behandelen van een gewrichtsontsteking is afhankelijk van de oorzaak. In feite dient ieder kind, waarbij de diagnose “bacteriele onsteking van een gewricht” overwogen wordt, met spoed gezien te worden, omdat een bacteriele onsteking al binnen enkele dagen veel schade kan aanrichten. Meestal zijn de verschijnselen van een bacteriele onsteking wel duidelijk: een dik gewricht of het niet goed bewegen van een been of arm met koorts, pijn en ziek zijn. Echter bij hele jonge kinderen kan men zich wel eens lelijk vergissen daar deze soms geen koorts en relatief weinig klachten hebben. Dus elk zeer jong kind dat arm of been niet goed beweegt zonder verdere verschijnselen dient ook met enige spoed gezien te worden.

Welk onderzoek zal gedaan worden bij verdenking op een ontsteking van een gewricht?

Als niet geheel duidelijk is of er extra vocht in het gewricht zit, is ECHO (geluidsonderzoek) het middel van eerste keuze. Vooral bij de gewrichten die niet goed te voelen zijn zoals de heupen kan dit onderzoek zeer zinvol zijn. Daarnaast kan een rontgenfoto gemaakt worden om te zien of de zwelling rond het gewricht wordt veroorzaakt door afwijkingen in het bot. Als men op de rontgenfoto geen afwijkingen ziet zegt dit nog niets: bij botontstekingen kan het wel 4 weken duren voordat er afwijkingen op de rontgenfoto zichtbaar worden. Is vastgesteld dat er een gewrichtsontsteking is zal verder bloedonderzoek gedaan worden om meer zekerheid te krijgen omtrent de oorzaak.

Het verschil tussen een ontsteking door bacterien of b.v. reuma kan zo vaak gemaakt worden. Toch is 100% zekerheid niet altijd te halen. In een recente studie bleek echter de kans op het bestaan van een bacteriele ontsteking 93,1% wanneer drie van de vier belangrijkste factoren (koorts, verhoging van witte bloedlichaampjes, verhoging van de bezinking en niet belasten van het ledemaat) aanwezig waren, en 99,6% bij aanwezigheid van al deze vier factoren. Ook hier weer is voorzichtigheid geboden bij hele jonge kinderen: hierbij kan de temperatuur, de bezinking en het aantal witte bloedlichaampjes normaal zijn terwijl er wel degelijk een bacteriele onsteking van een gewricht is.

Wat te doen als een bacteriele onsteking van een gewricht waarschijnlijk blijft maar nog niet is bewezen op de dag van het eerste onderzoek?

In de meeste gevallen wacht men niet de verdere uitslagen van onderzoek af maar behandelt men alsof het een bacteriele onsteking betreft. De kans blijft dan aanwezig dat de diagnose niet juist blijkt te zijn en dat na enkele dagen bijvoorbeeld toch reuma wordt gevonden. Echter het risico op schade bij niet behandelen bij een bacteriele ontsteking is groter dan het risico op problemen bij wel behandelen bij een onjuiste diagnose.

Waar komen de bacterien vandaan bij een gewrichtsontsteking als er geen wonden zijn?

Bij kinderen kunnen de bacterien uit de neus of keel afkomstig zijn en door de bloedsomloop toevallig in een gewricht terecht gekomen zijn.

Waaruit bestaat de behandeling van een onsteking van een gewricht door bacterieen?

In de meeste gevallen is de belangrijkste handeling het schoonspoelen van het gewricht. Na het spoelen wordt begonnen met antibiotica. In de geneeskunde is er een heel oud spreekwoord dat zegt dat elke holte waarin zich pus bevindt schoongespoeld dient te worden. Daar een gewricht een holte is, geldt dus per definitie dat bij een bacteriele onsteking (geeft pus) gespoeld dient te worden. Behandeling met antibiotica alleen geeft teveel risico dat de onsteking niet snel weg is omdat antibiotica alleen daar komen waar bloedvaten zijn. In een holte zoals een gewricht zijn geen bloedvaten zodat het risico relatief groot is dat de onsteking daar met antibiotica niet geheel verdwijnt met alle kans op blijvende schade.

Bij het spoelen van het gewricht kunnen kleine hapjes uit het gewrichtsslijmvlies genomen worden om op kweek te zetten en om onder de microscoop te bekijken. Bij een onsteking met bacterien kunnen deze bacterien echter niet altijd gekweekt worden. Een negatieve uitslag zegt dus niets. Het voordeel is dat, als het wel lukt om de bacterie te kweken, men de antibiotica eventueel kan veranderen naar een soort die maximaal effectief is voor de gekweekte bacterie. Daar de verschillende diagnosen bij een gewrichtsontsteking zowel op het gebied van de orthopaedisch chirurg als op het gebied van de kinderarts liggen en de behandeling van een bacteriele gewrichtsontsteking zowel chirurgisch als met antibiotica is, dient de diagnostiek en de behandeling bij voorkeur door orthopaedisch chirurg en kinderarts samen te geschieden. Bij kleine kinderen of moeilijk bereikbare gewrichten kan ook de radioloog onder ECHO geleide een naald in het gewricht steken om het gewricht te spoelen. Als het spoelen van het gewricht door de radioloog onvoldoende effect heeft, kan de orthopaedisch chirurg alsnog het gewricht verder open maken.

Wat te doen als de onsteking op een autoimmuunziekte blijkt te berusten zoals reuma?

Kijk hierbij verder bij het onderwerp reuma.

Wat te doen bij gewrichtszwellingen als gevolg van overbelasting of trauma?

Kijk hierbij verder bij het onderwerp gewrichtsverstuikingen en sportletsels.

U bevindt zich hier: Patiënten informatie » Gewrichtsontsteking
(advertenties)
Print deze pagina uit Print deze pagina
Voeg Kinderorthopedie.nl toe aan je favorieten! Favorieten
(advertenties)